Een menswaardige oude dag voor moesje
"Goedemorgen jongeheer heb je een Swit’mofo voor me."
"Goede morgen moesje."
Mijn blik gaat van haar verrassend rimpelloze gezicht, naar de veel te krappe geelpaars gestreepte jurk die iets boven haar knieën eindigt.
Aan weerskanten van haar hoofd steken twee dikke grijze vlechten vanonder de groezelig witte doek uit waarmee ze haar hoofd bedekt heeft.
Een geforceerde glimlach ontsiert haar gezicht. Ze steekt haar geopende handpalm naar mij uit. Door de blik in haar ogen voel ik me onbehaagelijk. Voor een kort ogenblik ogen zoeken mijn ogen steun bij het zand dat nog vochtig is de regenbui van de afgelopen nacht.
"Ik heb de hele ochtend nog niet gegeten. Daarom vraag ik een ieder om iets te eten. Tot nu toe zonder succes. Iedereen heeft het tegenwoordig zo moeilijk."
Door haar verrassend krachtige stem, word ik gedwongen naar haar te kijken. In haar blik bespeur ik een ongelijke strijd tussen trots en schaamte. |
Vijf jaar geleden kwam mijn debuut roman
De koningin van Paramaribo uit.
Op 21 januari 2005 zag Tussen Apoera en Oreala het levenslicht.
De afgelopen jaren waren leuke maar zware jaren.
Door het succes van het boek werd ik door mevrouw Irma Loemban Tobing – Klein gevraagd me als goodwill-ambassador in te zetten voor de Surinaamse ouderen. |
|
 |
Boven genoemde ontmoeting met moesje, die te kennen gaf meer behoefte te hebben aan een maaltijd dan aan geld, resulteerde in het Maaltijden project van de Stichting Wilhelmina Rijburg(SWR) in Nederland.
Op initiatief van SWR werd in Suriname Stichting SorguWi Respekiwan opgericht, die moest zorgen voor de coördinatie ter plaatse en het op termijn overnemen van de werkzaamheden van SWR Nederland. In samen werking met Jepi De en Kibri Mi, twee ouderenorganisaties in Paramaribo, werden een aantal ouderen geselecteerd die thuis, vijf dagen per week van een voedzame warme maaltijd krijgen.
Mede door Uw financiële hulp en de inzet van vrijwilligers in Nederland en Suriname, hebben onze ouderen vanaf dag één, geen dag met een lege maag naar bed hoeven te gaan.
Het maaltijdenproject levert een wezenlijke bijdrage aan het welzijn en de kwaliteit van leven van deze ouderen
Als initiatiefnemer en beschermheer heb ik me samen met de besturen van de voornoemde stichtingen en de vrijwilligers, met plezier ingezet voor een zaak die me na aan het hart ligt. Van belang was het terug geven van een stukje waardigheid aan de ouderen in Suriname. Wat ze na een hard en werkzaam bestaan meer dan verdiend hebben.
Gezien de afspraken die bij de aanvang van het project gemaakt zijn, namelijk 4 jaar ondersteunen van het maaltijdenproject vanuit Nederland, zijn de werkzaamheden van Stichting Wilhelmina Rijburg afgebouwd. Stichting Sorgu Wi Respekiwan in Suriname heeft het project volledig overgenomen. Hierdoor komt dit stuk zorg voor de ouderen in Suriname volledig terecht waar het hoort: in Suriname.
Mijn doel is bereikt. In Suriname staat een organisatie waar ouderen, die daar behoefte aan hebben, voor een maaltijd terechtkunnen.
Het is nu aan de stichting in Suriname om het werk voort te zetten en uit te breiden. Ik vraag u hen te ondersteunen.
Hopelijk lukt het met uw hulp ervoor te zorgen dat moesje en andere ouderen in Suriname, mogen genieten van een menswaardige oude dag.
Soso lobi.
Clark Accord
Initiatiefnemer
 naar boven
Bigi Sma net · Stichting Sorgu Wi Respekiwan · Paramaribo · Suriname | 
